این مطلبو بیشتر به خاطر یه دوست خیلی خوب میذارم به نام نگار....
یه جورایی مدیون اونم که الان با وبلاگ آشنا شدم و فهمیدم که نوشتن نظرات شخصی و بعضی از تجربه هام توی یه شبکه اجتماعی عظیم هیچ ترسی نداره...
وبلاگمو خیلی دوست دارم،چون وقتی وبلاگمو درستش کردم دیدم که درصد بیشتر دوستام وبلاگ نویسن و چه مطالب قشنگ و ملوسی مینویسن!!!
یه جورایی دارم یاد میگیرم که چطوری میشه یه دل نوشته رو با ظرافت و فن بیان(یا یه همچین چیزی) به یه متن فوق العاده قشنگ تبدیلش کرد....
وبالگمو خیلی دوست دارم چون میتونم بنویسم،من عاشق نوشتنم!!!!!
همیشه توی دفترچه هام می نویسم و هیچ وقت جرات اینو نداشتم به نزدیک ترین دوستتم نوشته هامو بدم که بخونه و نظر بده...اینجا رو خیلی دوست دارم چون به من همه این امکاناتو میده و از همه مهم تر این جرات رو در وجودم ایجاد کرده(چقدر پیچوندم یه جمله رو!!!) که راحت حرف دلمو یه جا بنویسم یا بگم....
دیگه چیزی به ذهنم نمیرسه که بگم چقدر وبلاگمو دوست دارم چون تا 7روز احتمالا باید بنویسم که تبدیل میشه به یه رمان شونصد صفحه ای!!!
فعلا همین....



تاريخ : ۱۳٩۱/۱٠/٢٢ | ٤:٠٠ ‎ق.ظ | نویسنده : صبا | نظرات ()